"Topojanasit ishin kudo.Ku ti thërriste dheu i tyre,gurët e drurët,jehona e gjakut pellaszgo-Ilir...Jetën e kishin varur prej fatit të Atdheut, se pa përpjekje nuk kishte fitore,pa rrezikuar nuk do të kishte mbijetesë..."
Wednesday, March 9, 2011
Friday, May 21, 2010
Koha !
Koha !
Minutat po ecin,orët po kalojnë sikurse loti kur rrjedh në faqe.
Ditët po shkojnë sikurse të mos kishin qenë fare.
E fjalët,qastet dhe momentet mbetën gjithmon brenda në thellësinë e zemrës, aty brenda ku është vendi më i sigurt që ekziston.
Toka po lëvizën pa ndaluar, pa kujtuar se ndonëse dikush ka mbetur i harruar në errësirën e kohës, se buzëqeshja është fshehur, se nga vuajtja e madhe edhe lotët janë shterur.Vitet po kalojnë nga qasti në qast.
Njerëzit po ndryshojnë pak nga pak.
Wednesday, May 19, 2010
Poezi kushtuar TOPOJANIT ! Nga Albert Karaxha
TOPOJANIT, Vendlindjes time !
Ciftelia e babes plak
nuk te lash me net rehat
prap kta tela po te dridhi
i ra baba tash po i bjen i biri
me thur kenge per TOPOJAN
te kendoj per ket vatan
Topojan bajraku i pare
gjithmon e jete ke qene krenare
ke pas trima e burra malsie
trima te beses e rabsod ciftelie
Tuesday, May 18, 2010
Rruget e Mendimit ! (Poezi)
RRUGËT E MENDIMIT
Rrugëve të mendimit bredh
Në heshtje, kërkues me laps në dorë
Pastaj në një fletë të bardhë hedh
Ato që lapsi im kor.
Rrugëve të mendimit
Shemben kufijtë
Nuk ekziston ndarje
Nuk sheh asgjë me një sy
As nata, as dita s’rinë veçuar
Aty ecën e ecën pafre
Botën ke në duar.
Rrugëve të mendimit bredh
Në heshtje, kërkues me laps në dorë
Pastaj në një fletë të bardhë hedh
Ato që lapsi im kor.
Rrugëve të mendimit
Shemben kufijtë
Nuk ekziston ndarje
Nuk sheh asgjë me një sy
As nata, as dita s’rinë veçuar
Aty ecën e ecën pafre
Botën ke në duar.
Subscribe to:
Posts (Atom)


