Minutat po ecin,orët po kalojnë sikurse loti kur rrjedh në faqe.
Ditët po shkojnë sikurse të mos kishin qenë fare.
E fjalët,qastet dhe momentet mbetën gjithmon brenda në thellësinë e zemrës, aty brenda ku është vendi më i sigurt që ekziston.
Toka po lëvizën pa ndaluar, pa kujtuar se ndonëse dikush ka mbetur i harruar në errësirën e kohës, se buzëqeshja është fshehur, se nga vuajtja e madhe edhe lotët janë shterur.Vitet po kalojnë nga qasti në qast.
Njerëzit po ndryshojnë pak nga pak.
